Mieke van Zundert

Het was de avond van een té warme dag. Overdag had ik niet geschilderd, en daar baalde ik van, want waarom had ik anders een maand uitgetrokken om hier te werken.  Ik liep naar boven naar de verdieping waar Vincent blijkbaar ook had geslapen en zag vanuit het raam de mijngebouwen in prachtig avondlicht. Razendsnel  bedekte ik de omgeving van het raam, want ook dat gedeelte is onderdeel van de expositie van het Maison,  zette mijn ezel zo goed mogelijk in positie en ging aan het werk.  De lucht kleurde paars, roze geel en ik wist niet hoe snel ik alles op het schilderij moest brengen. Gelukkig waren de dagen lang,  Ik heb het gered.